บันทึกของเด็กเรียบร้อย

 

ดีจ้า~

 

เขาสครีมกันไปแล้วห้าบ้านเก้าเมือง แต่อิฉันโคตรเลท

(นั่งรถด่วนกลับมาจากอิเคบุคุโระ)

 

ภาพที่ 1

 

 

 

 

ภาพที่ 2

 

 

....ต้องบรรยายอะไรอีกมั๊ย? ฮา

 

 

และ...

 

 

แถม...

 

ภาพที่ 3 (ผู้กำลังขึ้นหม้อในเวลานี้ ฮา)

 

 

 

....ชิสึจัง...จัง....จัง.......*เพ้อ*

 

 

kuwa[R]i...

 

ปล.1 อับเลวมาก

ปล.2 ไม่แน่วันนี้มีอับสองรอบ

ปล.3 ...ขออภัยแฟนชิสึ*อิซามา ณ ที่นี้ (เอ๋???)

(ก็เค้าอยากกดชิสึอ้ะ!!)

 

edit @ 19 Mar 2010 10:21:03 by kuwa[R]i...

 

สวัสดีค่ะ


เอ๊ะ! อะไรนั่น จั่วหัวอะไรผิดหรือเปล่า??


ไม่ผิดค่ะ ทุกท่านอ่านถูกแล้ว นี่คือฟิก Durarara เรื่องแรกของคุวาริ


ในที่สุดมันก็ทนไม่ไหวค่ะ!


ถ้ายังไง....ก็ลองอ่านกันดูก่อน....นะคะ.....

 

 

 

 

Drrr Fic : Crazy about you


Pairing : Shizuo x Izaya

Rate : PG




เฮวาจิมะ ชิสึโอะ ไม่ชอบความรุนแรง


"ย๊ากกกกกกกก!!!!!"


*โครมมมมมมมม!!!!!!!!!!!*




...นี่ไม่ได้โกหกนะ...


....................................


โอเค ถ้ามองเผินๆแบบปราดเดียวจอด เฮวาจิมะ ชิสึโอะ ก็เป็นชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง ทั้งรูปร่างที่สูงสง่า ผมสีทองพลิ้วไสว ดวงตาคมดุดันที่มักจะถูกซ่อนอยู่ใต้แว่นกันแดดสีชา น้ำเสียงทุ้มเข้ม ความรู้สึกแข็งแกร่งที่พร้อมจะปกป้องคนที่อ่อนแอกว่าเสมอ.....


....งั้นเหรอ?


"พวกแก.....น่ารำคาญจริงว๊อยยย!!!"


ฝ่ามือใหญ่ของชิสึโอะคว้าหมับเข้าที่แท่งเหล็กซึ่งก่อนหน้านี้มันคือเสาที่อยู่ริมฟุตบาทและเป็นหนึ่งในสัญญลักษณ์การจราจร แต่ตอนนี้มันกลับถูกนำมาใช้ผิดหน้าที่เพราะพ่อหนุ่มที่มีพละกำลังก้าวข้ามขอบเขตของความเป็นมนุษย์คนนี้กำลังเหวี่ยงมันราวกับสิ่งที่อยู่ในมือนั้นคือท่อนไม้อะไรซักอย่าง

*ตูมมม!!!!*

ฝุ่นควันคลุ้งไปทั่วบริเวณ พร้อมกับที่ซากของร่างผู้เคราะห์ร้ายที่ล้มกระจายระเรระนาดราวกับถูกสาดลงกับพื้น ชิสึโอะไม่เคยสนใจหรอกว่าคนเหล่านั้นจะเป็นยังไงต่อไป เขาถือว่าพวกมันดวงกุดอยากตายที่แส่เข้ามาในวงโคจรแห่งความบ้าคลั่งของเขา


เฮวาจิมะ ชิสึโอะ....

บุรุษผู้ไม่ควรเป็นศัตรูด้วยอย่างยิ่ง ของอิเคบุคุโระนี้



สวนสาธารณะทางออกทิศตะวันตกยามดึกช่างแสนเงียบสงบ และมันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น จนกระทั่งใครบางคนก้าวเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ชิสึโอะนั่งลงที่ริมขอบน้ำพุ มือหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาแล้วก็พบว่ามันว่างเปล่า เขาสบถกับตัวเองเบาๆก่อนที่เดินไปยังตู้ขายอัตโนมัติ

แต่แล้ว....


กลิ่นบางอย่างที่ฉุนจนแสบจมูกทำให้เจ้าตัวต้องย่นหัวคิ้วเข้าหากัน ความหงุดหงิดไร้ที่มาพลุ่งพล่านหาสาเหตุไม่ได้...

จนกระทั่ง...


"ว่าไง? ชิสึจัง มาทำอะไรดึกๆแบบนี้เหรอ?"

เสียงทักที่ไม่ว่าต่อให้เกิดใหม่อีกกี่ชาติ ชิสึโอะก็สาบานได้ว่าจำได้จนมันลึกเข้าไปในเซลล์สมองดังขึ้นกระตุกประสาท

"อิซายะ....."



*โครมมม!!!!!!!!!!!*



"โอ๊ะ!"


เจ้าของชื่อหลบตู้ขายของอัตโนมัติเคราะห์ร้ายที่ถูกดึงออกมาแปรสภาพเป็นระเบิดนำวิถีที่พุ่งเข้าใส่เขาได้อย่างฉิวเฉียด จนมันกระเด็นไปกระแทกกับต้นไม้แถวนั้นโค่นลงดังลั่น

"หวา~ มันอันตรายนะชิสึจัง บอกแล้วไงว่าใช้กำลังน่ะมันไม่ดี"

"อิ~ซา~ยะ~คุง ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้เสนอหน้ามาที่อิเคบุคุโระอีก" แทนที่จะตอบ ชายหนุ่มผมทองกลับเดินสืบเท้าเข้ามาใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น

"ไม่เอาน่า ชิสึจัง กลางค่ำกลางคืนเสียงดังรบกวนคนอื่นเค้า" โอริฮาระ อิซายะ ยกสองมือขึ้นทำท่าเหมือนยอมแพ้ หากแต่วินาทีต่อมาเขาก็ชักมีดสั้นขึ้นมาจ่อตรงหน้าก่อนที่จะถูกประชิดตัวอย่างรวดเร็ว

".....แก....." ชิสึโอะถอยหลบได้อย่างหวุดหวิด ก่อนที่ความคมกริบของมีดจะถากผิวเรียกเลือดขึ้นมาได้ ภาพในอดีตย้อนเข้ามาในหัว ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน อิซายะคนนี้ก็ฝากฝังรอยแผลไว้ที่กลางหน้าอกเข้าซะแล้ว...

"ฉันก็แค่มาทักทายยามดึกเท่านั้นเองนะ.....ชิสึจัง..."

โอริฮาระ อิซายะ ผู้มีเรือนผมสีดำกับรอยยิ้มเหยียดอันไม่น่าพิศมัย ดวงตาสีแดงสดราวโลหิตจับจ้องมายังอีกฝ่ายด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ความจริงแล้ว...ชิสึโอะไม่เคยอ่านความคิดของอิซายะออกมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เขารู้แต่เพียงว่าเขาเกลียดขี้หน้าเจ้าตัวเห็บเหลือบไรนี่เอามากๆ นับตั้งแต่เจอกันครั้งแรก เกลียดมากๆขนาดที่เรียกได้ว่าต้องการที่จะบี้ให้แหลกตายไปกับเท้าเลยทีเดียว

แต่อิซายะก็ไวอย่างกับปรอทและเจ้าเล่ห์เสียยิ่งกว่าปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง ปกติแล้วชิสึโอะเป็นคนรักสงบ แต่ทุกครั้งที่เขาเห็นหน้าเจ้านั่น เลือดในกายก็สั่นอย่างห้ามไม่อยู่...

"อิ~ซา~ย้า~"

สายตาสอดส่ายหาอาวุธใกล้มือ แล้วเสาป้ายจราจรดวงซวยก็ถูกถอนขึ้นมาจากพื้นคอนกรีตอีกครั้ง จะว่าไปแล้วช่างน่าสงสารเจ้าหน้าที่เมืองอิเคบุคุโระยิ่งนัก ที่ต้องหมดงบประมาณมหาศาลไปกับการซ่อมแซมอุปกรณ์ตามท้องถนนที่มักจะพังอย่างไร้สาเหตุ


*โครมมม!!!!!!!!*


"อ๊ะ บอกแล้วไงว่าไม่เอาน่ะ ชิสึจัง"

ร่างเพรียวบางกระโดดหลบได้อย่างว่องไว

"ชอบทักทายด้วยวิธีรุนแรงแบบนี้อยู่เรื่อย ไม่เอาล่ะ ฉันไปดีกว่า" ว่าแล้วเจ้าตัวก็วิ่งไปอีกทางโดยอาศัยฝุ่นควันที่ฟุ้งตลบและความมืดเร้นกายหายไป "ไว้เจอกันใหม่นะ ชิสึจัง"
"เดี๋ยว! จะหนีไปไหน? ออกมาให้ฉันฆ่าซะดีๆ อิซายะ! อิซายะ!!!!"


กล้ามเนื้อใต้ผนังอกเต้นรุนแรง รู้สึกราวเส้นเลือดทั้งหมดในกายมันบีบรัด ทุกครั้งที่เห็นหน้าเจ้านั่น ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงนั่น จะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้...


"อิ~ซา~ย้า!!!!!"


ชิสึโอะร้องตะโกนกับดวงจันทร์บนท้องฟ้า แผลที่หน้าอกหายไปนานแล้วนับตั้งแต่วันนั้น...หากแต่ในใจกลับถูกคว้านลึกรักษาไม่หาย...


อิซายะ....นายต้องรับผิดชอบ ที่ทำให้ฉันคลั่งได้ขนาดนี้



...ถ้าจับตัวได้เมื่อไหร่ล่ะก็...รับรอง....





...เตรียมตัวรับความแค้นที่สั่งสมนี้ไว้ได้เลย....




Crazy about you / END


..........................................


Writer Note : กรี๊ดดดดดดด ม่ายจิง! นี่ฉันทำอะไรลงป้ายยย~~


ฟิกที่เกิดจากความเวิ่นล้วนๆค่ะ! พระเจ้า! ในที่สุดก็เขียนมันออกมาจนได้!!


เราคิดว่า...ความจริงแล้วชิสึโอะเนี่ย เป็นคนใจดีนะ ทั้งเวลาที่อยู่กับเซลตี้จะน่ารักมากๆ เวลาที่อยู่กับชินระถึงจะรำคาญแต่ก็ไม่ทำอะไร ไม่ว่าจะกลับใครก็ดูเฉยๆนิ่งๆ แต่พอมาเจออิซายะทีไร ได้วิ่งไล่ฟัดกันสนุกสนาน มันก็ฌลยเป็นที่มาฟิกนี้

อันนี้ขอชิมลางก่อนค่ะ เพราะเราดูแค่อนิเม 8 ตอน ยังไม่ได้อ่านนิยายหรือมังงะอะไรเลย ไม่ตามสปอยล์ด้วย ดังนั้นเลยเอาแบบสั้นๆง่ายๆก่อน

เรื่องนี้ชอบตัวละครหลายตัวมากๆค่ะ เพราะต่างมีเสน่ห์ในตัวของตัวเอง ทั้งคู่ คิดะ-มิคาโดะ เราก็ชอบนะ


อันนี้ก็...เอ่อ.....เอาไปอ่านขำๆ นะคะ


ยังไงก็รบกวนติ-ชมด้วย จะเป็นพระคุณอย่างสูงค่ะ


ขอบคุณทุกความคิดเห็นค่ะ



kuwa[R]i...

 

.....................................

 

 

ดีจ้า

 

เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของ อิจิโนะเสะซัง ค่ะ

 

อิจิโนะเสะซังเป็นใคร? เขาก็คือ คนที่พากย์เสียงเท่ๆของก๊กคุงที่น่ารักของพวกเราในเรื่องรีบอร์น ยังไงล่ะคะ

 

วันนี้อายุครบ 35 ปี พอดีเลย ขอให้อิจิโนะเสะซังมีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรงทั้งใจและกายค่ะ

 

(รูปเอามาจากบลอคอิจิโนะเสะซังนะคะ)

เอ๊~ ของขวัญในมือใครให้มาน๊า~

 

อ๊ะ เป็นขนมนี่นา น่ากินจัง~

 

จะติดตามผลงานเรื่องอื่นๆนะคะ

 

Happy Birthday ค่า~

 

kuwa[R]i...

 

 

edit @ 16 Mar 2010 09:16:04 by kuwa[R]i...