อ๊ากกกกกกกกกกกซ์!!! (ขึ้นมาก็บ้าซะงั้น)
ทนไม่ไหวแล้วนะ ว่าจะเก็บงิบแต่แบบว่ามันอัดอั้นอ่ะ เปล่า ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก แต่เมื่อวานเราไปดูคอนเสิร์ตที่สยามพารากอนมา แบบว่า bodyslam มันส์สุดยอดไปเลยว๊อยยยย!!!! ไม่ได้กะจะอยู่หน้าขนาดนี้แบบว่าเอาแค่ต้นๆหน่อย เพราะคิดว่าอยู่ตรงไหนก็เหมือนกันเพราะพี่ตูนมันซนเดี๋ยวก็วิ่งไปวิ่งมา ที่ไหนได้เล่นอยู่ซะหน้าสุด แถมตรงกลางเป๊ะ! ปวดคอชะมัดเลยว่ะ แต่ก็โอเว๊ย ได้แอบแต๊ะอั๋งมันไปหลายที แถมโดนน้ำสาดจนเลิกห่วงสวยแล้ว ไหนๆก็เหงื่อโทรมซะขนาดนี้แล้ว (ทั้งเราและมัน) หวังว่าถ้าได้ไปดูคอนเสิร์ตของ Dir en Grey แล้วจะได้หน้าขนาดนี้ จะได้น้ำมนต์ Kyo 555+ (อ้วกมันอะเด่ะ - เฮ้ยกรูยอมโว๊ย)
bodyslam นี่สุดยอดจริงๆว่ะ เราไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพวกเค้าถึงดังได้ขนาดนี้ ปกติเราเป็นคนไม่ฟังเพลงไทย ไม่ใช่ว่าหัวสูง แต่ว่ามันไม่มีดนตรีแนวที่ชอบแล้วก็โดนใจ ก็เลยจะฟังแต่เพลงญี่ปุ่น เพลงอังกฤษมากกว่า (หลังๆชักฟังดะ) แรกๆเราก็ฟังวงนี้เหมือนกัน (น้องชายชอบ) แต่ตอนนั้นดนตรียังไม่โดนเท่าไหร่มั้ง มาโดนเมื่อชุดที่ผ่านมาเราก็เลยลองฟังย้อนวิวัฒนาการแล้วก็ เออ วงนี้มันก็เจ๋งเหมือนกันนี่หว่า ก็เลยลองหา live มาดู เออ ก็เล่นดีด้วย เอนเตอเทนสุดยอด ไปๆมาๆชักถอนตัวไม่ได้แล้วว่ะ
มีความสุข เหมือนไม่ใช่อะไรที่เกินเอื้อม ที่จับต้องได้ ที่ไม่ไกลเกินคว้ามากไป (แต่ก็ไม่คิดจะคว้าหรอกนะ)
ที่สำคัญ ของถูก เฟร้ย!!!! ปกติซื้อ single 3-4 เพลง 500-600 บาท นี่ซื้ออัลบั้ม 10 กว่าเพลง 125 บาทเอง 5555555555+
แต่ก็เก็บกดเล็กๆ ทำไมมันไม่คิดทำ DVD ออกมาบ้าง ทัวร์เอย อะไรอย่างนี้ ที่ออกก็เป็น VCD แถมตัดแบบไม่น่าให้อภัยอีกต่างหาก (ช๊อตเด็ดเลยด้วย) นี่แหละหนาวงการเพลงบ้านเรามันต่างกับญี่ปุ่นจริงๆ แถมมาตราฐานอะไรก็ไม่เหมือนกัน คงต้องปรับตัวหน่อยแต่ก็ไม่เป็นไร
ความสุขอีกอย่างคือ เวลาดูพวกเบื้องหลัง สัมภาษน์ต่างๆ กรูฟังออกแบบไม่ต้องพึ่งคนแปล หนังสือลงเล่มละหน้าก็ยังถูกวะ เล่มละไม่เกิน 100 ไม่ใช่ลงแค่ 3 หน้าต้องซื้อตั้ง 500 แน่ะ (แต่มันถ่ายสวยต่างกันเยอะนะ)
เมื่อวานที่ไปดูก็เจอแฟนเพลงหลากหลาย ของแบบนี้ไม่ว่าจะไปไหนก็มีทุกที่ล่ะนะ โชคดี(หรือร้าย)ที่เราเจอทั้งดีและไม่ดี อย่างตอนที่พี่ตูนโยนขวดน้ำมาแล้วเราเกือบรับได้ แต่เสร็จคนข้างหน้าไปก่อน เค้าก็หันมาแบ่งน้ำให้เรากินด้วย (คือหิวน้ำมาก ร้อนด้วย) หรือตอนที่เรายืนไม่ได้ติดกระเป๋าที่วางไว้ เด็กที่เป็นเจ้าของกระเป๋าก็ขอโทษแล้วก็เอาไปกองดีๆให้ แล้วยังหันมาถามบ่อยๆว่ายืนได้ไหม อย่างนี้ก็ดี แต่มีอีกกลุ่มโคตรน่ารำคาญ จนเราโมโหเผลอตวาดไปคำนึงมันก็มองหน้าเราแล้วเพื่อนมันก็ถามว่ามีอะไรกัน เราก็เฉยๆ หันไปมองหน้าน่ารักๆของน้องกวาง [AB NORMAL] ดับความโกรธ อุตส่าห์มาดูสยามพารากอนเพราะหวังว่าจะไม่มีพวกตีกัน ไม่ใช่ว่าเราเองนี่แหละที่จะตีกับเขา แต่ไม่อยากตีกันต่อหน้าน้องกวางด้วย และที่สำคัญมากไม่อยากมีเรื่องกับเด็ก (ก็เป็นกลุ่มเด็กม.ปลาย กับมหาลัย)
ที่เล่นมีทั้งหมด 4 วง มี Peachmaker / modern dog / AB NORMAL / bodyslam ทุกคนน่ารักมาก บอยก็แอบปากหะมา กัดเค้าตลอดเลย แถมยังจ้องเราที่ร้องเพลงไม่ได้อีก โธ่ ก็ Peachmaker กรูฟังอยู่เพลงเดียวนี่ว๊อย บอกแล้วว่าไม่อยากอยู่ตรงกลาง ส่วนพี่ป๊อดก็บ้ามากแอบน่ากลัวเล็กๆ บ้าได้ใจมากเลยเพ่ ดูแล้วคิดถึง Kyo ตลอดเลยว่ะ แต่ถ้าเป็นเตี้ยก็บ้ากว่านี้ ส่วนขวัญใจเราน้องกวางนี่โคตรของโคตรน่ารัก ปากแดงน่าจูบ (เฮ้ยยย!!!) ตายล่ะ เผลอออกหื่น แต่น่ารักจริงๆนะ นิสัยก็ดีท่าทางเข้ากับคนง่ายด้วย
พอถึง bodyslam จากที่ยืนสบายๆโดนดันไปซะข้างหน้าเลย (ดีๆ) เสียงกรี๊ดหูแทบแตก แต่ก็สนุกมาก ทุกคนน่ารักมาก โดยเฉพาะพี่ยอด เอากีตาร์มาหย่อนตรงที่เรากับคนอื่นๆยืนอยู่ตั้งสองรอบ สต๊าฟต้องตามมาเก็บ เราเรียกแต่พี่ยอดตลอดเลยเป็นผู้ชายที่น่ารักจริงๆ ส่วนพี่ตูนก็ซนเหมือนเดิม ปีนลำโพงจนห่วงว่าจะตก แต่ว่าตูนวันนี้ใส่กางเกงหลวมแฮะ อืม... (คิดไรอะ?)
โอ พล่ามมานาน แต่ก็รู้สึกดีจริงๆอยากถ่ายทอดให้ใครๆฟัง ไม่ได้รู้สึกดีอย่างนี้มานานแล้ว คนที่ไม่เคยฟังหรือไม่ค่อยสนใจ ถ้าอยากหาเพลงไทยคุณภาพดีๆ (จริงๆก็หลายวงอะนะ) ก็ขอแนะนำ bodyslam นี่เลย
ผิดไหมคะ? ถ้าคุวาริจะเขียนฟิกวงนี้น่ะ? แน่นอนว่า yaoi (แล้วใครมันจะอ่านฟระ???? -"-)
คราวนี้มาเรื่องฟิกเราบ้าง Factory of confusion
เปล่าๆ ไม่ได้จะบอกว่าไม่อับ แล้วก็ไม่ได้บอกว่จะอับ (อ้าว?) พอดีช่วงนี้คุวาริติดพันภารกิจเยอะ ออกจากบ้านบ่อย ก็เลยไม่ค่อยสบาย เลยต้องขอให้รอไปอีกแป็บน๊า อย่างพรุ่งนี้ก็ต้องออกไปงานรับปริญญาน้องอีก เหนื่อยแท้ แค่วันนี้ก็ไม่มีเสียงแล้วอะ
เอ้า ตัวอย่างซะหน่อยนะจ๊ะ
Factory of confusion V
เด็กหนุ่มร่างสูงเบิกตากว้างหลังจากกวาดสายตาอ่านเอกสารในมือ ทุกความหมายที่แฝงอยู่ในทุกตัวอักษรนั้นไม่เพียงแค่ปักเข้าไปในสมองแต่มันตีตราลงไปในความรู้สึกลึกยิ่งกว่าหัวใจ เข้าปั่นป่วนวิญญาณให้ไหลพล่านราวกับเมื่อครั้งอยู่ในชุดเกราะ
...นี่เป็นเรื่องจริงอย่างนั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้น...ร่างกายของเขา................
++++++++++++++++++
"นี่เป็นความจริงเหรอครับ? พี่" เด็กหนุ่มตรงเข้าจับแขนสองข้างของพี่ชาย แรงบีบนั้นทำเอาเอ็ดเวิร์ดนิ่วหน้าเพราะความเจ็บ
"อัล...พี่เจ็บ"
"บอกผมมาก่อนสิว่าไม่จริง!! พี่แลกเปลี่ยนมัน พี่แลกมันกับ....พี่ทำอย่างนี้กับผมได้ยังไง!!!!!!"
เอ็ดเวิร์ดสะดุ้ง ตลอดเวลา 15 ปีที่ผ่านมา น้องชายไม่เคยเลยที่จะขึ้นเสียงกับเขา แทบจะนับครั้งได้เลยด้วยซ้ำ
แต่จนบัดนี้ เอ็ดเวิร์ด เอลริคเริ่มไม่แน่ใจแล้ว...แม้ใบหน้าจะละม้าย แต่ร่างกายที่เติบโตขึ้น กับนิสัยบางอย่างที่พัฒนาการ มันทำให้คนตรงหน้าเปลี่ยนเป็นชายแปลกหน้าที่เขาไม่รู้จัก บางที...บางที...
...นี่อาจจะไม่ใช่น้องชายของเขา............
full chapter will be next entry ..............
หลุดโลกเข้าไปทุกที เรื่องนี้ ^^"
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
นึกว่าวันนี้จะอับไม่ยาวแฮะ...........เฮ่อ............
อยากเขียนฟิก bodyslam ว๊อยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!
