บันทึกของเด็กเรียบร้อย

ดีจ้า~


ในที่สุด มันก็เสร็จจนได้ค่ะ!!


หลังจากที่(แอบ)ดองมานาน คราวนี้มันเสร็จจริงๆแล้วค่ะ

ขอให้เป็นการสั่งนะคะ เพราะคุวาริจะทำตามออเดอร์เท่านั้น และ ไม่มีรีปริ้นท์ ค่ะ

cover by  ~Rainy Day~

 ปกเป็นแนวนอน แต่หนังสืออ่านปกตินะคะ ^^

TANABATA series


Auther : kuwa[R]i...

Page : 120

Size : B5

Price : 200 บาท (ราคานี้รวมค่าจัดส่ง EMS และแพคเกจแล้วค่ะ)

[ถ้ามีใครบ่นว่าแพง ข้างในมันมีภาพสีอีกสองภาพ มันแพงตรงนั้นแหละ]


Include : เรื่องสั้น 7 เรื่องที่เคยลงในบลอค + เรื่องแถมอีกหนึ่งเรื่อง

[8059,1859,6959,D59,2759,5959,U59]

Rate : PG

การสั่งจอง (กรุณา อ่านให้ละเอียดๆ นะคะ)

ขอความกรุณาให้ทำตามกติกา หากใครทำไม่ถูกต้อง

ขอสวงนสิทธิ์ไม่รับสั่งค่ะ

รับสั่งทาง e-mail เท่านั้น นะคะ

E-mail มาที่ kuwari_kyo[at]hotmail.com

ตั้งชื่อ subject ว่า : สั่งจอง tanabata

ระบุ

ชื่อที่ใช้ในเน็ต (ถ้ามี) เพื่อคุวาริจะได้ทราบว่าใคร?

ชื่อจริง (ใช้ในการส่งไปรษณีย์)

จำนวนเล่ม

ที่อยู่ที่ใช้จัดส่ง

การจ่ายเงิน ใช้วิธีโอนผ่านบัญชีค่ะ

หลังจากนั้นคุวาริจะได้นำจำนวนไปเข้าโรงพิมพ์นะคะ


วันที่ 9 พฤศจิกายน จะมีการสรุปรายชื่อผู้จองอีกครั้ง และคุวาริจะส่งเมล์แจ้งหลังจากได้หนังสือค่ะ เพื่อบอกรายละเอียดการโอนเงิน


มันอาจยุ่งยากซักนิด ต้องขออภัยด้วยนะคะ เพราะคุวาริไม่สะดวกวางขายตามงาน event และไม่สามารถไปพบปะเพื่อนัดเจอเอาของได้



และนี่คือตัวอย่างเรื่องแถม ค่ะ



TANABATA the series : File 008

U59 : I wish for...


 
ไม่เห็นเข้าใจเลย....


พวกมนุษย์เนี่ย....ชอบทำอะไรประหลาดๆ


มีอย่างที่ไหน? ตัดต้นไม้ที่มองยังไงก็ไม่สวย เป็นแท่งทื่อมะลื่อ ใบแหลมๆแซม เห็นแล้วท่าทางจะเจ็บไม่น่าปีนซักนิด แถมยังเอากระดาษสีๆมาแขวนอีกเต็มไปหมด ปัญญาอ่อน..


ไม่เห็นเข้าใจ...ไม่เห็นเข้าใจ...


พวกมนุษย์เนี่ย...ทำอะไรไม่เห็นจะเข้าใจเลยซักอย่าง...


........................


"เฮ้ย! อุริ!!"

เสียงดังโหวกเหวกโวยวายแบบนี้ก็ไม่มีใครหรอก นอกจากเจ้านาย(ที่ไม่ค่อยอยากจะยอมรับซักเท่าไหร่)น่ะ

"อุริ! อยู่ที่ไหนน่ะ? เจ้าแมวบ้า..เฮ่ย..."

ลูกแมวน้อยลายเสือตวัดสายตาสีแดงก่ำแอบมองชายหนุ่มร่างเพรียวบางเจ้าของเรือนผมสีเงินที่กำลังยืนเกาหัวตัวเองแกรกๆอย่างนึกขำ จริงอยู่ที่เขาเป็นแค่สัตว์กล่องแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าต้องเชื่อฟังเจ้านายนี่นา

โกคุเดระ ฮายาโตะ เจ้านาย(จะยอมเรียกอย่างนั้นก็ได้) เป็นถึงมือขวาและผู้พิทักษ์แห่งวายุของวองโกเล่แฟมิลี่ เดิมทีก็คงจะออกไปต่อสู้อย่างเกรี้ยวกราดตามแบบฉบับไฟธาตุประจำตัว แต่หลังๆมานี่เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องทำงาน จมอยู่กับกองเอกสารอันแสนน่าเบื่อ

...แต่รู้สึกว่าวันนี้เจ้านายจะมีงานใหญ่นะ

"อุริ!! อุริ!!!" ร่างบางพยายามเรียกหาเจ้าแมวแสนดื้อแต่มันก็ไม่ยอมโผล่หางยาวๆออกมา โกคุเดระได้แต่ส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ ดวงตาสีเขียวมรกรตชำเลืองมองนาฬิกาบนข้อมือของตัวเอง

"คุณโกคุเดระ....จะสายแล้วนะครับ"  เจ้าหนุ่มผมดำในชุดเสื้อเชิ้ตลายวัวเอ่ยขึ้นอย่างกลัวๆกล้าๆ ประสบการณ์สิบปีที่ผ่านมาฝังรากความกลัวที่มีต่อคนนี้มาตลอด

"เออ รู้แล้วๆ" เจ้าของใบหน้าสวยขมวดคิ้วมุ่น สายตากวาดมองไปทั่วห้องอีกครั้งแต่เขาก็ยังไม่สามารถแลเห็นได้ในหลืบระหว่างชั้นวางของที่เจ้าตัวน้อยซ่อนอยู่ "ช่างมัน...คงไม่มีอะไรมั้ง? รีบไปขึ้นรถเลยไอ้วัวบ้า!" ประโยคแรกบ่นกับตัวเองก่อนที่ประโยคหลังจะพูดกับผู้พิทักษ์แห่งสายฟ้า

แรมโบ้รีบวิ่งปร๋อไปขึ้นรถที่จอดรออย่างไม่ต้องให้สั่งซ้ำ ส่วนเจ้าของผมสีเงินก็ได้แต่กวาดตาไปมาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะตามไป


เอาเถอะงานคราวนี้ก็แค่ไปเจรจา

...คงจะไม่มีอะไรหรอก...มั้ง?


รถสีดำเคลื่อนตัวออกจากหน้าตึกอย่างเชื่องช้า เสียงเครื่องค่อยๆห่างออกไปไกลทุกที

อุริเปิดปากหาว


...นอนซักตื่นก่อนดีกว่า พอเจ้านายกลับมาก็คงได้บ่นหูชาอีกแหละ


........................


...สายลมยามดึกพัดกรูเกรียวจนต้องห่อกายด้วยความหนาว ในเวลาแบบนี้แทนที่จะได้นอนในที่อุ่นๆแต่กลับต้องมาอยู่ท่ามกลางความมืดอันไม่เคยคุ้นและน่ากลัว
อุ้งเท้าทั้งสี่กระโจนลงบนพื้นดินครั้งแล้วครั้งเล่า เปลวไฟสีแดงที่ใบหูเริ่มค่อยๆมอดลงทุกขณะ ไม่อยากจะนึกสภาพของตัวเองตอนที่สิ้นไร้มันไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าแมวน้อยก็ยังคงมุ่งมั่นฟันฝ่าที่จะก้าวไปข้างหน้า

...นี่เรากำลังทำอะไรอยู่น่ะ?

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?


อุริกระโดดลึกเข้าในเงามืดลึกทุกที ป่าแถวนี้ใช่ว่าจะไม่เคยมาแต่นั่นก็เป็นยามกลางวันที่มีแสงอาทิตย์ส่องไล่หลังมากกว่าแสงจันทร์สลัวซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มเมฆเวลานี้
ประโยคที่ได้ยินเมื่อตอนบ่ายดังก้องอยู่ในหู

...

"อะไรนะ? ยังหาตัวโกคุเดระไม่เจองั้นเหรอ?"

เสียงที่มักจะหัวเราะร่าอารมณ์ดีเสมอมาบัดนี้ดูดุดันน่ากลัว เจ้าแมวน้อยปรือตาจากหลังตู้ที่นอนอยู่และเห็นกับคนที่กำลังมีทีท่าโมโหยืนอยู่ไม่ไกล

"รีบไปหาเร็วๆเข้าสิ พวกนาย ต้องให้ฉันบอกซ้ำไหมว่าควรจะทำยังไงต่อน่ะ"

ยามปกติ ยามาโมโตะ ทาเคชิ ผู้พิทักษ์แห่งพิรุณคนนี้เป็นคนยิ้มง่ายร่าเริงและมองโลกในแง่ดีเสมอ แม้ว่ากลิ่นไอคาวเลือดที่ซึมซับอยู่ตามตัวจะบ่งบอกถึงความเป็นนักฆ่าโดยกำเนิด แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้านาย ชายคนนี้ก็ไม่เคยทำตัวผิดแผก อุริยอมรับว่ารู้สึกหมั่นไส้เจ้าของคนสองหน้านี้อยู่เหมือนกัน หากแต่สัญชาติญาณระไวระวังของเขาก็ย่อมรู้ว่าใครที่ไม่ควรเข้าไปยุ่งด้วย

ว่าแต่ตอนนี้เจ้าหมอนั่นโกรธเรื่องอะไรน่ะ? ดูท่าทางกลัวจนหัวหดของพวกมนุษย์ลูกน้องแล้วน่าสมเพชเป็นบ้า

"ยามาโมโตะ" เสียงอบอุ่นอ่อนโยนเสมออีกเสียงหนึ่งดังขึ้น อุริชอบเสียงนี้ เพราะรู้ว่าคนที่มานั่นคือคนที่พร้อมที่จะฝากชีวิตไว้ให้ที่สุด

"สึนะ.."

"เจอโกคุเดระคุงหรือยัง?" นภาร่างเล็กเอ่ยอย่างห่วงใยในตัวมือขวาของตนที่หายตัวไป ในใจนึกโทษตัวเองที่ส่งร่างบางผมเงินไปทำการเจรจากับแฟมิลี่ที่ยังไม่ตรวจสอบให้ดีเสียก่อน แถมยังไปตามลำพังกับแรมโบ้เสียด้วย ไม่นึกเลยว่าจะทำให้ทั้งคู่ถูกลอบทำร้ายแบบนี้

แรมโบ้บาดเจ็บ ส่วนโกคุเดระหายไป นี่เขาจะทำยังไงดี?

"ไม่ต้องกังวลน่า สึนะ" ยามาโมโตะยิ้มปลอบ "หมอนั่น...ไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอก..."

ประโยคต่อไปของมนุษย์ตัวสูงนั้นจะว่ายังไง เจ้าแมวน้อยก็ไม่รับรู้เสียแล้ว สิ่งที่อยู่ในหัวนั่นก็คือการหายตัวไปของเจ้านาย แล้วหลังจากนั้น...


เขาก็กระโจนออกมาวิ่งในป่าอย่างที่เห็นนี่แหละ


สามวัน...สามวันแล้วที่เจ้านายหายไป ไม่รู้ว่าทำไมทั้งๆที่บางครั้งก็นึกรำคาญแต่เจ้าแมวน้อยกลับรู้สึกประหลาดๆเมื่อไม่เห็นคนผมเงินจอมจู้จี้ขี้บ่นนั่น เจ้านายหายไปไหน? แล้วตอนนี้จะเป็นยังไง? เสียงกริ่งเตือนภัยในประสาทหูร้องดัง...


จะต้องไปตามหาเจ้านาย....


.........................

..........................................


ต่อจากนั้นไปอ่านในเล่มนะคะ...


ยืนยันว่าเป็น TANABATA SERIES ค่ะ



สำหรับภาพประกอบอื่นๆ ดูได้จาก Entry นี้ >> ภาพประกอบ TANABA Series

สำหรับท่านที่ไม่ทราบ ไม่รู้จัก อ่านตัวอย่างเรื่องจาก Entry นี้ >> TANABATA Series 7 วัน 7 เรื่อง

ใครมีคำถามอะไร ทิ้งไว้ใน c-box ได้เลยค่ะ >>> อยู่ด้านข้าง

ขอขอบคุณทุกความคิดเห็นและการจิกทวงค่ะ ฮา


kuwa[R]...



ปล. ฝากช่วยกันโฆษณาด้วยค่ะ 5555555+

ปล.ของ ปล. ช่วงนี้อาจไม่ค่อยได้ไปเม้นที่บลอคใคร ต้องขออภัยด้วยนะคะ อารมณ์ไม่ค่อยปกติ อยู่ในช่วงเก็บตัวค่ะ

ใน MSN ถ้าทักคุวาริแล้วถามคำตอบคำอย่าประหลาดใจนะคะ ขอโทษที่ทำให้อารมณ์เสียล่วงหน้า แต่มีอะไรก็ถามมาได้ค่ะ

edit @ 24 Oct 2009 16:24:16 by kuwa[R]i...